Het was vanochtend zó donker, dat ik niet meer wist of het nou het laatste restje nacht was dat zo dreigend boven me hing, of een flink regenbuitje. Dat eerste, zo bleek, want het was verder een prachtige dag vandaag.

Ineens is het donker geworden. Geen idee wanneer dat is gebeurd. Straks dan komt het gekloot met de lichten van mijn fiets weer, wanten en geitenwollensokken. En een sjaal.

Ik weet ookal niet waar de rest van de week is gebleven. Verdwenen? Ik ga maandag naar school, en die dag kruipt voorbij, heel langzaam en gevuld met vreselijk veel saaie dingen. En dan, beng, is het ineens donderdag! Wat daar tussen gebeurd is me nog steeds niet helemaal duidelijk.